پیاده رو متحرک فرودگاه

به طور کلی به دو دسته تقسیم می شود، پیاده روی متحرک شیبدار و پیاده روی متحرک افقی.

پیاده رو متحرک شیب دار عمدتاً در سناریوهایی استفاده می شود که در آن یک پله بزرگ بین دو مکان متصل وجود دارد، مانند طبقه اول تا طبقه دوم. زوایای اصلی آن 10 درجه، 11 درجه و 12 درجه است. به دلایل ایمنی، مقرر شده است که حداکثر زاویه شیب از 12 درجه تجاوز نکند. می توان آن را به دو نوع تقسیم کرد: بدون بخش های افقی در سر و دم، و با بخش های افقی. عمدتاً در سوپرمارکت ها و مراکز خرید بزرگ که در آن سبدهای خرید نیاز به فشار دادن دارند استفاده می شود.

زاویه گذرگاه متحرک افقی معمولاً بین 0-6 درجه است. عمدتاً در زمین صاف یا مکان‌هایی با پله‌های کوچک استفاده می‌شود. اگر پله ها بالا باشد، طول بسیار طولانی خواهد داشت. به طور کلی در فرودگاه ها و تونل های مترو استفاده می شود.

فرودگاه ها مکان هایی با تردد عابر پیاده بالا هستند. انتخاب طول، زاویه شیب، عرض و ظرفیت بار پیاده‌روی متحرک بر اساس جریان واقعی عابر پیاده و الزامات سایت ضروری است.

با توجه به تعداد زیاد مسافران، ایمنی باید به طور موثر تضمین شود، مانند طراحی ضد لغزش، نرده های ایمنی، دکمه های توقف اضطراری و غیره.

هنگام انتخاب یک پیاده‌روی متحرک در فرودگاه، راحتی نیز در نظر گرفته می‌شود، مانند عملکرد پایدار، احساس راحتی پشتی بازو و تفاوت‌های کوچک در اتصال پدال.

به دلیل استفاده مکرر و استحکام بالا به موادی با دوام بهتر مانند فولاد ضد زنگ و آلیاژ آلومینیوم نیاز است. نگهداری و نگهداری منظم نیز برای اطمینان از عملکرد پایدار بلند مدت آن کلیدی است.

با توجه به طول آن، می توان آن را به مسیرهای متحرک کوتاه و طولانی تقسیم کرد. نوع کوتاه آن کمتر از 20 متر طول دارد. نوع بلند آن به بیش از 100 متر می رسد. فرودگاه ها عموماً از مسیرهای متحرک طولانی به دلیل گذرگاه های طولانی و جریان زیاد عابر پیاده استفاده می کنند.

از نظر عرض، به یک خط و دو خط تقسیم می شود. عرض تک لاین حدود 1.2 متر و عرض دو لاین بیش از 2 متر است. برای اطمینان از عبور روان مسافران و چمدان ها، فرودگاه های کوچک می توانند یک خط را انتخاب کنند، در حالی که فرودگاه های بزرگ انتخاب دوطرفه مناسب تر است.

از نظر ظرفیت بار به نوع بار سبک و بار سنگین تقسیم می شود. نوع بار سبک دارای ظرفیت بارگیری 100 کیلوگرم بر متر مربع و نوع بار سنگین دارای ظرفیت بارگیری 500 کیلوگرم بر متر مربع است. فرودگاه‌ها باید تعداد زیادی مسافر و چمدان را حمل کنند، بنابراین مسیرهای پیاده‌روی خودکار با بار سنگین باید انتخاب شوند.

زوایای شیب، سرعت و مواد مختلف نیز مشخصات متفاوتی خواهند داشت. برای جابجایی مسیر پیاده روی در فرودگاه، باید تنظیمات و موادی با استحکام و دوام بالا انتخاب کنید.

هنگام نگهداری و تمیز کردن، از پارچه نرم و مواد شوینده مناسب برای تمیز کردن سطح بیرونی استفاده کنید. از استفاده از مواد شوینده با اسیدیته یا قلیایی قوی که ممکن است باعث خوردگی برگشت ناپذیر روی سطح شوند، خودداری کنید.

مرتباً موقعیت گیربکس پیاده رو خودکار را بررسی کنید. استفاده از روغن روان کننده برای لولاها و مسیرهای درب برای اطمینان از عملکرد روان بدون سر و صدای غیر عادی، به ویژه موقعیت محور چرخان.

مدار الکترونیکی، وضعیت اتصال و عملکرد حسگر سنسور را برای اطمینان از عملکرد پایدار تجهیزات بررسی کنید. از قبل خطراتی مانند قطع شدن مدار و خط سیگنال را حذف کنید.

قطعات مصرفی را از قبل به عنوان قطعات یدکی خریداری کنید. در صورت آسیب، تعویض به موقع را تضمین می کند و از تأثیرگذاری بر عملکرد عادی فرودگاه جلوگیری می کند.

مطمئنا

اگرچه می‌توان در مسیر پیاده‌روی متحرک فرودگاه پیاده‌روی کرد، اما به دلایل ایمنی، توصیه می‌شود مسافران از دویدن یا پریدن روی آن خودداری کنند. زیرا خطر سقوط را افزایش می دهد و ممکن است برای سایر مسافران خطری ایجاد کند. اگر عجله دارید، می توانید تند راه بروید، اما برای جلوگیری از تصادف به حفظ تعادل و ثبات نیز توجه کنید.

باید به نرده‌های پیاده‌روی متحرک توجه کرد که عمدتاً برای حفظ تعادل در هنگام سواری استفاده می‌شوند و نباید به آنها تکیه کرد یا به آنها ضربه زد.

بین دو طرف پدال های پیاده رو فاصله وجود دارد. هنگام راه رفتن باید مراقب باشید تا لباس ها گیر نکرده و باعث تصادف نشوند.

زاویه شیب بیش از حد، خطر بی ثباتی و سقوط سرنشینان را به ویژه در هنگام کار با سرعت بالا افزایش می دهد. هر چه زاویه شیب بزرگتر باشد، مرکز ثقل مسافر بالاتر می رود و اصطکاک بین مسافر و پیاده رو کمتر می شود و در معرض سقوط قرار می گیرد.

محدود کردن زاویه شیب می تواند ثبات مسافران را در هنگام راه رفتن تضمین کند. و وقوع تصادفات را کاهش دهید، به ویژه هنگامی که زباله های لغزنده مانند آب یا روغن در پیاده رو ظاهر می شوند.

طراحی زاویه شیب معقول می تواند باعث شود مسافران در هنگام ورود و خروج از پیاده رو متحرک احساس طبیعی بیشتری داشته باشند و ناراحتی را کاهش دهند. زاویه شیب بیش از حد می تواند فشار بیشتری را بر روی پاها و زانوهای مسافران وارد کند و بر راحتی راه رفتن تأثیر بگذارد.

زاویه شیب بیش از حد همچنین می تواند فشار و سایش را بر روی قسمت های مکانیکی گذرگاه متحرک افزایش دهد و عمر مفید و قابلیت اطمینان تجهیزات را کاهش دهد.

مشخصات طراحی طول، عرض، ظرفیت باربری و زاویه شیب مستقیماً بر هزینه ساخت آن تأثیر می گذارد که به نوبه خود بر قیمت خرید تأثیر می گذارد. هرچه مشخصات بزرگتر و طراحی پیچیده تر باشد، قیمت بالاتری دارد.

پیاده‌روی متحرک در فرودگاه نیاز به استفاده از مواد اولیه با کیفیت بالا و فرآیندهای ساخت پیشرفته دارد تا دوام و ایمنی آنها تضمین شود. همچنین هزینه های تولید را افزایش می دهد. مانند تعویض برخی از قطعات پلاستیکی مسیر متحرک فرودگاه با آلیاژ آلومینیوم و فولاد ضد زنگ.

فرودگاه ها ممکن است نیاز به سفارشی کردن مسیرهای متحرک بر اساس نیازهای خود داشته باشند، مانند رنگ های خاص، الگوها، عملکردها، و غیره.